1974, Akyazı'da doğmuşum.

Çocukluğum Alaağaç Köyü'nde geçti...

İlkokul 5. Sınıfı İstanbul, Kasımpaşa'da okudum... (Onulmaz İstanbul aşkı, gönlüme o günlerde düşmüş.)

Orta öğrenimimi Akyazı'da tamamladım.

Üniversiteyi, gönüller sultanı Mevlana'nın şehri, Konya'da okudum, en güzel dostlarımı bu şehirde tanıdım...

2 ay pratisyen hekimlik yaptım, Erzincan'da.

Ardından Atatürk Üniversitesi'nde Çocuk Sağlığı uzmanlığı eğitimine başladım.

Bitince de Konya SSK Hastanesi'nde göreve başladım.

Askerlik, Ağrı merkez...

1.5 yıl daha Konya...

Ve yine Erzurum... Atatürk Üniversitesi'ne öğretim üyesi olarak göreve başladım... Ve yeni bir eğitim süreci...

...

Ve geçen 33 yıl... Ne hatırlıyorum? Hiçbir şey... Sanki ben yaşamamışım o kadar seneyi.

Ve hiç kendi üzerime yakıştıramadığım ölüm... Kim bilir nerede, ne zaman bekliyor beni... Adım adım yaklaşıyorum O an'a...

İnsanın, bu dünyadaki macerasının nedeninin gün be gün ruhunu zenginleştirmek, "İtaki" yolunda her geçen gün yeni kazanımlar elde etmek olduğuna inanıyorum... Gayretim de bu yüzden...

Fakat yine de, tüm kitapları okumadan ölecek olmak üzüyor beni... Tüm filmleri seyretmeden... Tüm güzel mekânlara gitmeden... Tüm şehirlerde yaşamadan... Tüm denizleri görmeden... Tüm güzel müzikleri binlerce kere milyonlarca kere dinlemeden... Tüm güzel şiirleri ezberlemeden... Tüm çölleri yaşamadan...

Evet, hayatı anlamlandırmak diye bir sürü laflar edilir. Geceler, günler boyu konuşulabilir, makaleler yazılabilir. Sonuçta hayata herkesin yüklediği anlam farklı olabilir, ama hayat ile ilgili gerçek şu; zaman o kadar hızla akıyor ki, asıl gerçek 'ölüme' hızla yaklaşıyoruz. Değil mi ki sonunda ölüm var... Ne yaşarsan yaşa... Hepsi bir yalana, rüyaya dönüşecek...

...

Dostlar, aşkınız daim olsun...

Yolcu...